Rathriya

තරු එළියෙන් පිපුනු රැයකි සඳ එනතුරු සිත ඇත ළැතැවී තරු එළියෙන් පිපුනු රැයකි සඳ එනතුරු සිත ඇත ළැතැවී හද නිසලින් නිවෙනා පැයකි ඇස් අඳුරට පෙම් කවි පබඳී රාත්රිය තව කිසිවක් නොයදී තනියක් නැත අඩුවක් නොදනී රාත්රිය තව කිසිවක් නොයදී තනියක් නැත අඩුවක් නොදනී කලු සුදු සිතුවම ලස්සන වන්නට වර්ණය ගැල්වී පිරිපුන් වන්නට ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් කඳු සිත සනසන සුසීත මදනළ සේ ඔබෙ නෙතු කැන් මා සනසයි පවනට මුසු වූ ඒ මල් සුවඳට මත් වූවත් ඔබෙ සුව නොගෙනෙයි කලු සුදු සිතුවම ලස්සන වන්නට වර්ණය ගැල්වී පිරිපුන් වන්නට ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ගිරි හිස මුදුනින් පියඹන ජලකඳ සේ ඔබේ වරලස මා සනසයි වනයේ තුරු හිස සනසන බිඟු කැල නැගූ ඒ හඬ ඔබෙ කටහඬමයි තරු එළියෙන් පිපුනු රැයකි සඳ එනතුරු සිත ඇත ළැතැවී රාත්රිය තව කිසිවක් නොයදී තනියක් නැත අඩුවක් නොදනී රාත්රිය තව කිසිවක් නොයදී තනියක් නැත අඩුවක් නොදනී කලු සුදු සිතුවම ලස්සන වන්නට වර්ණය ගැල්වී පිරිපුන් වන්නට ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම් ඔබ සිටියානම්