Madahas Palama

මදහස් පාලම නැගලා එන්නට නොකියා මට කීවා හිතුවක්කාරෙට සිත නම් ඈතට කොහෙදෝ පිය මැන්නා දෙනුවන් චාමර සැලෙනා තාලෙට රහසක් එහි රන්දා මෙතුවක් ඈතට මා ගෙන ආවට දැනුණේ නෑ සීමා සඳ ගත් රැයකදි තාරුකා සරදම් ඉවසා හිරිකඩ සීතල ගෑවිලා ආදරේ දැනුණා දැනුණා ජීවිතේ පිරුණා නවතින්න නො අසා ළමැදේ ඉඩ දුන්නේ කවුරුන් දෝ සිත දුන්නෙ නෑ ඉන්නත් පිටුපා මට මේ තරම් බර සුසුමක් බොරුවක් කියන්නට ඇති දෝ නිස්කාරණේ සිමා බඳීවී අලුතෙන් සංසාරෙ දුටු කාලේ දැනුණා ම හුරු පුරුදු ඔය ඇස් කතා කෙරුවා දැවටී අදහන්න හැකි දෝ කියලා මම මාගෙන්ම අහපු බව දන්නේ නෑ ඔබ දන්නවාද කියලා මදහස් පාලම නැගලා එන්නට නොකියා මට කීවා හිතුවක්කාරෙට සිත නම් ඈතට කොහෙදෝ පිය මැන්නා දෙනුවන් චාමර සැලෙනා තාලෙට රහසක් එහි රන්දා මෙතුවක් ඈතට මා ගෙන ආවට දැනුණේ නෑ සීමා සඳ ගත් රැයකදි තාරුකා සරදම් ඉවසා හිරිකඩ සීතල ගෑවිලා ආදරේ දැනුණා දැනුණා ජීවිතේ දැනුණා