Sepali

ඇස් දෙක මුහුණ ඉඟටිය හප කළ මාලූ ලස්සන මළකඳක් ගඟ ළඟ තිබුණාලූ උස්සලා බැලුවමුත් ඇඳි රෙදි කඩමාලූ විස්තර කිසිත් හඳුනන කිසිවෙක් නෑලූ තන්‍තිරිමලේ වෙහෙරේ කොතටත් වැඩිය පින්වත් අය දැකපු සේපාලිගෙ බොඩිය දන්නා කෙනෙක් නැති තැන ඉවුරට වැඩිය නන්නාඳුනන ලෙස දැම්මා සුදු කොඩිය (සේපාලී.. සේපාලී.. සේපාලී.. සේපාලී..) // දුංකොළ කපා වේලා දහවල අව්වේ පන්දම අරන් රෑ පන්සලටත් දිව්වේ මන්තිරිතුමා ඉඳහිට පණිවිඩ එව්වේ පන්සිල් අරන් හිටියත් නෑ බැහැ කිව්වේ හංගාගෙන වගේ පියයුරුවල සිරිය තිබුණා උපන් ලපයක් හරියට හරිය දෑඟිලිවලට හුරු සේපාලිගෙ බුරිය කීවෙමි මමත් මට අඳුනන්නට බැරිය (සේපාලී.. සේපාලී.. සේපාලී.. සේපාලී..) //