Sanasumak Patha
සැනසුමක් පතා හිතේ දෙව්දුවක් සොයා ගියේ ජීවිතේ අනන්තේ නැවතිලා සැඟවෙනා නිරාශයේ ස්වප්නයක් ද ප්රේමයේ බිඳ දැමූ සිතුම් වියැකිලා රෑපුරා දිගන්තයේ සුවඳ තියෙනවා ඔබේ ජීවිතේ පැතුම් බොඳවෙලා... (ගිලිහෙන නුඹේ සෙනෙහස පතා මා සදා හඬනවා.. සැනසුම ඔබේ ඔහු ලඟ නිසා මා සදා තැවෙනවා...//) මා සදා තැවෙනවා... (මේ ගුරු පාරේ අපි දෙන්නා රෑ අහසේ තරු ගැන්නා...//) සිත නොරිදා දැවැටුනු ඒ මුදු සෙනෙහේ මදි වී දෝ ආදරේද මේ ඔබ කියනා ජීවිතේද මේ දුක ලියනා ආදරේද මේ ඔබ කියනා... ලගින් තියන් හොර බැලුම් හෙලූ ඒ කාලේ පහන් හැගුම් මුදු වදන් ඔහේ දෙඩු බාලේ හිතක් ලයක් නැති කෙනෙක් වගේ නුඹ මගෙන් දුරට ඇදුනා ආදරේද මේ ඔබ කියනා ජීවිතේද මේ දුක ලියනා ආදරේද මේ ඔබ කියනා... සැනසුමක් පතා හිතේ.../ ගිලිහෙන නුඹේ සෙනෙහස...//
