Hasarallak

හසරැල්ලක් නුහුරු මුවට සැනසිල්ලක් නොමැති සිතට පවනැල්ලක්වත් හමන්න ජීවිතයේ මද්දහනට දැනුමට ලද නෙක සහතික ඉකිලන කල ගෙයි මුල්ලක උස් අසුනට යන මාවත අපට නොවේ ඇරුණේ ගොමරිටි යන වතුරෙනි ලොව පැන් සනහන්නේ මව්පිය විවරණ ලබමින උන් සුවපත් කරන සිහින පොල් අතු පියසින් ගලනා පිනි වැස්සෙන් මැකුණේ මේ හැටි දඩුවම් ලබනට කළ වරදක් නොදැනේ