Katu Koliye

(කටු කොලියෙ බන්ඩාරේ කම ගන්නවා අත්දිගට සුදු කමිසෙ මං අඳිනවා ගෙඩි කඩන රස්සාව අත හරිනවා සුදු හාමිනේ ගැනම මං හිතවා)..// දොඩවන්න මං ලගට එනකොට දොලේ කළු වලට මං පැන්නෙ බයකට නොවේ ලොකු හාමු පිරිමදින විට ගිනි බටේ ආලෙට වඩා ඒක ඇත මගෙ හිතේ ඇත මගෙ හිතේ.. ඇත මගෙ හිතේ ආලෙට වඩා ඒක.. ඇත මගෙ හිතේ කටු කොලියෙ බන්ඩාරේ.... සුදු අල්ල මල්පෙත්ත වාගේ ඇගේ අල්ලන්න බෑ කරගැටයි මගේ අතේ පිල්ලම් නොගහ ඇස්වලින් පෙම් කලේ දුප්පත් වෙලා මොකද මං ඉපදුනේ මං ඉපදුනේ.. මං ඉපදුනේ... දුප්පත් වෙලා මොකද... මං ඉපදුනේ කටු කොලියෙ බන්ඩාරේ....//