හිරු මල් කිනිත්තක් දරා සිහිලැල් පියාපත් සලා සුළගින් හොරෙන් මග අසා එන්නම් සැනින් ඔබ සොයා මතකෙන් ඉඩක් ඉල්ලලා තුරුලෙන් ලැගුම් ගෙන එදා හසරැල් ලොවක් හිත මවා හෙට මා ඔයාගෙ වෙනවා හෙට මා ඔයාගෙ වෙනවා සුපෙම් භාවනාවක් වාගේ මගේ දෙස බලා කියා දෙන්න ඔබගේ සෙනෙහස කොතෙක් දැයි කියා අහංකාර මාගේ හිත දැන් ඔබේ ළඟ තමා නොදන්නවා වාගේ ඈතින් තවත් ඉන්නෙපා හිතේ මැවුන ප්‍රේම කවියේ හිඩැස් තැන් මකා හිඳින්නට හිතයි සුවසේ තුරුල් වී සදා රැයේ දුටුව හීන රහසේ හැබෑ වී මෙදා පුරුද්දක්ද මේ දිවියේ මටත් නොහැඟුනා පහන් තරුකාවක් වාගේ හදේ පායලා ගිලන් පෙම් පැතුම් හිත පතුලේ කොහේටද වෙලා නෙතින් වැටුණු කඳුලැල් ඔබගේ අතින් පිස දමා සිනාසෙන්න ආසයි හැම කල් ඔබේ ලොව පුරා පහන් ටැඹ වෙලා දිවි ගමනේ නවාතැන් සොයා රැඳෙන්නට හිතයි සෙවනේ සුසුම් හැර දමා ඔබෙන් ලැබුණ ආදරේ නම් අනන්තෙට එහා පුරුද්දක්ද මේ දිවියේ මටත් නොහැඟුනා හිරු මල් කිනිත්තක්...... මතකෙන් ඉඩක්......
