Mal Wadamata Nalala Thiya

මල් වඩමට නලල තියා සුදු වැලි කැට පිටාර යන්න සුදු නංගියේ මට පුළුවනි එළිවෙනකන් වුණත් අඬන්න සෑයේ බිම දෙදණ තියා පොරොන්දු වෙන්නම් පණ මෙන්ම නුඹ වෙනුවෙන් පුංචි එකා මගේ ඇස් දෙක වගේ රැකගන්න මගේ ඇස් දෙක වගේ රැකගන්න..... කුල මල දෙපසකය තියා වෛරයේ ගිනි දැල් ඇවිලේවි සිටු මැදුරට පණ අරගෙන මළකඳ පාරටම වැටේවී එක ලේ උණු වී වැලපෙන හදවත ටික ටික පෑරේවී වැරදි කළොත් මගේ නංගියේ ඔයාට තව පව් සිදු වේවී ඔයාට තව පව් සිදු වේවී..... අපිත් නොදැන යන්න ගියා ආදරේ සුවඳ සොයාන නුඹත් නොදැන යන්න වුණා අවසන් ගමනකට ඔයාට කළ පින් අරගෙන දෝතට නිවන් ලැබෙන තුරු හැමදාම මගේ රත්තරන් නංගියා වෙනවද ඔබ මේ අයියාට නංගියා වෙනවද අයියාට...... මල් වඩමට....