Roopa Sobawata

රූප සොබාවට හිතවහ වැටුනට ආල කතා නොකියන්න හොදා ගාඩි ලදකි මම අවසර පින්කද ඩින්ගක් හිත වාවන්ඩ හොදා පාන හිනාවට පේලි ගැහෙන සිත තහන්චි වැට ලග වැලපෙන්නේ හීන කුලේ මම කොහොමද දැයී ඕන් ඔය ලෙන්ගතු කම ඉවයන්නේ කරඳව නාටඳ තැටිය උරුම උන ගාඩි රැයෙහි මා ඉව පැනලා කවදා කොතනක පෑහෙයිදෝ අප තහන්චි වැටකොටු බිද වැටිලා