Malakuth Thibuna

මලකුත් තිබුනා හැඟුමන් හංගා එය හඳුනාගත් බඹරෙකු රිංගා වැහැකුලු උයනේ දොරගුලු බින්දා පෙම රසයි රසයි රහසින් හංගා නෑඹුල් නූනු එනමුදු නුහුරු වත අමයුරු මනදොල පිරුණු නුරසර මුසුවූ ගීයකි මියුරූ නිසරුන් බිඳලූ හදවත් එකලූ ප්රේමය සොඳුරූ දසතේ පවුරු රහසින් හංගා සසරක යන වග දැනගතයුතු මග කොතැනක ඉම දැනුනත් නොදැනී හැඟුනත් නොහැඟී ඉමු අපි අද වී සෙනෙහෙන් ඉපිලී හැඟුමන් ඉතිරී ප්රේමය නොසෙවූ දසතේ පවුරූ රහසින් හංගා