Kal Balamin Latha Wemi

කල් බලමින් ළත වෙමි නෙත් ඔබ වෙත යොමු වේ මල් සුපිපුණ අතු අග කවුරුද කටු තැබුවේ ඉතිර ගලනු බැරි නම් ලොව සුවඳින් නහවා අතරමග රැදෙන්නට මඳ පවන නොවේවා සතර අතර යන මගෙ සිත වෙනස් නොවේවා මටම ගැටළුවකි පිළිතුරු මතු හමු වේවා වළාකුළක දිය පරදන කඳුළු ඇත ඇසේ වලාවක සිතුම් මගෙ තනිකමට ළඟ වෙතේ බලා ඉඳුම හැර ඔබ හා ඇදෙම්දෝ කෙසේ ගලා යන්න ගංගාවේ පෙරට පෙර ලෙසේ