Sanduni

සදුනී සදුනී ඇයි සුදු කොපුල් තෙමන්නේ ඇසුණා දැණුනා රෑ තනි යහනේ ඉකිබිඳිනා සසැලී මැලවී නාඩන්න මා සදුනී සදුනී සදුනී සෙනෙහස නෑ බිඳුනේ රෑ සඳ පානේ මේ මොන පාළුවක්දෝ වත නොබලා ඈ ළඟට වෙලා මේ දැන් ආයේ බාධක නොබලා මා එනවා ඔය සුසුම් නිවා තනිකම් දොසාක් සඳුන්නේ නෑමයි තවත් ඉතින්නේ නොසැලී නොතැවී පිසදමන්න පිණි කඳුළු සදුනී සදුනී සෙනෙහස නෑ බිඳුනේ පුන්සද රේඛා පාවෙන සිහිනයක්දෝ මා සොයනා ඈ වෙතින් මිදී රෑ තරු යායේ ආදර අහසේ සිත ඉගිලේ සඳ රැසින් තෙමී හිඳිනා ඉසව් නොදන්නේ ඒකයි දෙපා තැවෙන්නේ නොහඩා නොනිදා මඟ බලන්න මගෙ සඳුනී සදුනී සදුනී ....