Domba Mal Kalawe

දොඹ මල් කැලෑවේ බඹරන් ගැයූ කවියක් වගේ ආදරේ අත් වැල් බැඳන් යන්න ළංවී ළඟින් ඉන්න සංසාර ගිරි දුර්ගයේ රෑ පිණි පොදේ සීත මිටියාවතේ මේ කේතකී මල් වනේ සඳ සේ උදා වූ සෙනෙහේ නිමා වේද දුක් දොරකඩින් හෙට දිනේ කටු කුඩු මතින් එන්න උර ගාව ගාවා හිනැහී දෙතොල් ඉරි තලා පෑදුණු සඳක් නිසරු අහසේ පිපේවා කටු වැට උඩින් පායලා