Ayiyandiye

අයියණ්ඩියේ නුඹ ඇවිදින් ගිය දවසේ ගිණි ඇවිලුණා කැණි මඬලට අප නිවසේ එක පත අනා එකටම කෑ පෙර දවසේ මම අමතකද නුඹ රජ වූ අද දවසේ අම්මා එක්ක දබරව පැන ගිය ඇන්නේ ළැම දා ගියා බත හිර වුණි කුස ගින්නේ දෑසේ කදුළු වැහි පොද ලෙස වෑහෙන්නේ වී පෑලකට ඇයි නුඹ විරසක වෙන්නේ විළට සැපක්දෝ නියඟය දළු ලෑම සඳට සැපක් දෝ ගණදුර පෑදීම නුඹට සැපක් දෝ අප තනි කර යෑම මහ පොළවකට නඩු හබ ඇයි ගතු කීම