Handa Panak Se Awidin

(හඳ පානක් සේ ඇවිදින් ගමිමානෙන් මේ නගරෙට ගංඟාවක් තරමට සිහිලස පිදුවයි නුඹ මා හට නෙත් දාහක් පසු කරවිත් මට හිමි දෙනුවන දුටු විට හඳ පානක් වූයේ නුඹ නොවෙදෝ මා සිත් අහසට..//) දූවිිලි හුළඟින් පිරුණත් ඉපදුණු නගරේ මට නුපුරුදු ගමට එන්න බෑ - මේ නගරය අත්හරින්න බෑ මගෙ උරුමය රැඳුණත් මා ලද ගම් පියසේ මේ නගරේ කූඩු වෙන්න බෑ - ගම්මානය අත්හරින්න බෑ හඳ පානක් සේ ඇවිදින්.... අප දෙන්නා මුණ ගැස්වූ මේ මහ නගරේ අතැර නුඹට ගමට යන්න බෑ - මේ නගරය අත්හරින්න බෑ මගේ සිතින් නුඹ සිතනා මතු යම් දවසේ මේ නගරේ පාළු වෙන්නෙ නෑ - මං තනියෙන් ගමට යන්නෙ නෑ හඳ පානක් සේ ඇවිදින්....//