Obata Nohaka

ඔබට නොහැක මගෙ සෙවනට එන්නට මට ද නොහැක මල්විමන් තනන්නට නමුදු සොඳුරේ මේ සුවිසල් අහස යට අපේ සුසුමන් හමුවෙලා මුමුණනු ඇත අතැඟිලි නොබැඳෙන හිත බැදි සෙනෙහස සසර පුරා ළඟ ඉන්න ඇතී ඒ අත් භවයෙත් මේ වාගේම අපි හමුවී වෙන්වී යන්න ඇති හමුවී වෙන්වෙමු සසර පුරුද්දට එකම සඳේ සඳ එළිය දකිනකොට ඉසුරුමුණිය පෙම් යුවළ නොවේ අප හිනැහෙමු කදුළැලි සඟවා හිත යට