Wasath Kalaya Manaram Oba Malak Wenawa Nam

වසත් කාලය මනරම් ඔබ මලක් වෙනවා නම් මගේ උයන් නිකලැල් පිදිලා එනු හැම කල් මම දුරින් සුපිපෙන්නම් නුඹට ලංවෙනු තහනම් අනුන් සතු උයනේ මං පීදිලා ලත වෙන්නම් නෙලනු බැරි මල් ඇයි මේ ‍සොඳුරු හිතක නැති මල් ඇයි මට නුදුරු පැතු මලේ රුසිරූ මන්ද මට පස මිතුරු මලක් වී පැතු බඹරෙකු නොලැබූ පිපෙන්නට විය දෑතක නුහුරු ආදරේ සොඳුරු මට නොවෙද පස මිතුරු වසත් කාලය .... නෙලූ මලක් වුව මල් ලොව කවුරු දුරින් ඉඳ මම නරඹමි රුසිරු නොවෙන් මට නපුරු කඳුල ම‍ගෙ ලඟ මිතුරු හිත පුරා ඇවිදින ඔබෙ පිළිරූ අහිමි දුක වලකමි කොයි අයුරු දුරින් හිද නුදුරු නිවනු මැන ගිණි පුපුරු වසත් කාලය .....