Mandaram Handawe

හුස්මත් නෑ සන්සුන් වීලා මාගේ පාරා හද පාරා පාරා... මන්දාරම් හැන්දෑවේ අත් අල්ලන් උන් කාලේ මං තාමත් උන්නේ සංකා ගානේ මෝසම් වර්ෂාවේ සංසාරෙන් සංසාරේ එක්වන්නයි මා මැව්වේ වෙන් වෙන්නේ නෑ කීවත් ඇයි වෙන් වූයේ ගිම්හානේ... හුස්මත් නෑ සන්සුන් වීලා මාගේ කවුරුත් නෑ ළං වීලා මේ වාගේ (මට පෙරවාගේ ඔබ ඉන්න ආයේ දැකගන්න ඕනේ පෙරදා වගේ...//) මතකයි ඔබේ ළමැදේ තුරුළු වෙලා උන් තරම් ආයේ එන්නෑ මේ ළඟට මගේ කොහොමත් ඔය තුරුලේ තරම් සුවයක් දුටු හීනෙකවත් මට නෑ.... හුස්මත් නෑ සන්සුන් වීලා මාගේ කවුරුත් නෑ ළං වීලා මේ වාගේ (මට පෙර වාගේ ඔබ ඉන්න ආයේ දැකගන්න ඕනේ පෙරදා වගේ...//)