Amme Umbe Maligawe

අම්මේ උඹේ මාලිගාවෙ මං වට සැදු මාලිගාවෙ සඳුන් සිහින මාලිගාවෙ සුන්දර මොනවද තියෙන්නෙ... පුතේ මගේ මාලිගාවෙ උඹයි කිරුළු පළඳින්නේ සිංහාසන මස්තකයේ පුතේ නුඹයි වැඩ ඉන්නේ... අම්මේ උඹේ මාලිගාවේ මං තනිවුන මාලිගාවේ ඔටුනු පැළැඳ සිහසුන මත මොනවද මං කලයුත්තේ... පුත නුඹ මගෙ මාලිගාවේ සිංහාසනයේ වැඩ ඉඳ මේ රට රජ කරනවාය මං දුර සිට බලනවාය... නුඹ බිහිවුන දා ලෝකෙට මගේ සිතේ සන්තෝසය මගෙ මැදුරේ දොරටුව ලඟ සිනා සිසී සිටිනවාය... නුඹ බිහිකල වේදනාව මගෙ මැදුරේ පෑල දොරින් අලුයම් වෙන්නටත් කලින් හොර රහසෙම පැනගියාය... කිරිකැටි වයසේ පුතුනේ නුඹේ මුවග ටිකිරි සිනා මැදුරට කවුළුවෙන් ගලන හිරු රැස් මට තිබෙනවාය... නුඹ වයසින් මෝරන කොට නැති බැරිකම් නිසා පුතේ මගෙ දෙනෙතින් ගැලූ කඳුළු මැදුරෙන් මම පිටකලාය... මැදුරේ පාලුවක් ඇතේ උඹ නැති පාලුවයි පුතේ මං මගෙ නිදි පැදුරේ සිට එය යහතින් රකිනවාය උඹ එනතුරු සිටිනවාය...///