Malak Wee Oba

මලක් වී ඔබ කිමද පිපුණේ නෙලන්නට බැරි ඉසව්වේ දොළක් වී ඔබ කිමද ගැලුවේ අන් සතු ගම් දනව්වේ... මලේ සුවඳ මට සිතට ලංවී සෙනෙහෙන් මට ඉඟි කළා දොලේ සිසිලස ගෙනෙන සුළඟේ මගේ සිතුවිලි පිබිදිලා... නෙතේ කඳුලෙන් දරා ගමු දුක පැතුම් අතරේ තනිවෙලා අපේ යැයි අප සිතාගෙන සිත් හදාගමු දෙතැනක වෙලා...