Hanthana Kandu Pela

හන්තාන කඳු පෙළ හඳට ආවඩා සරසවියට පිණි පොදක් වැටෙනවා මගෙ හද මැදුරට අඳුර ගලනවා බට්ටිත්තෙක් මගෙ දුකට හඬනවා කෝ ඈ කොහිද මගේ රන් කිරිල්ලී ඇයිදෝ ගියේ ඉගිල්ලී මා මෙහි හැරදා ඈතයි ඔබ ගිය දුර ඈතයි නිවහන මගෙ සීතයි එන්න යලි පියඹා මා මෙන් තනි වුන බට්ටිත්තෝ ගොම්මන් අඳුරට බියවීදෝ විරහ ගීය මගෙ ගයනවදෝ මා සනසන්නට හදනවදෝ පියඹා යන්නට මටනම් බෑ ඈ සරසවියට එන්නෙත් නෑ ගඟ ළඟ පෙම් මග පාලු වෙලා මල් පෙති බොර දියෙ මලින වෙලා කෝ ඈ ....