Tharu Niwaa Dama

තරු නිවා දමා සඳ සිසිල සොයා සැනසෙන්නට මං ආවා සිත පුරුදු තැනක් කල් ගෙවී ගියත් තනි වී ඉන්නට සිතුනා හඳවත පතුලේ සදා මගේ පාසල ලඟට වෙලා ජීවිතේ තිබෙන තුරා මම යන් නෑ දුරස් වෙලා..... පන්තිය පාළුයි කව්රුත් නෑ අද අදුරු වැටි හිත හඩවනවා මැවී මැවී ඒ සොදුරු අතීතයේ සිනා හඩින් මා පුබුදුවනවා දඟ වැඩ සිහි වී කඳුළු නැගෙනවා කවුරුන්දෝ මා ලග ඉන්නේ දුර ඉගිලී ගිය යහලුවනේ අද කවදද යලි අපි හමුවන්නේ.....