Kandula Ithin Samaweyan

කඳුළ ඉතින් සමාවෙයන් අපි වෙන්වෙමු අද හවසට මගෙ ගෙපැලට ඈ එනවා සිරියහනේ තනි රකින්න කළු වළාව නැගෙන්නෙපා ගඟට උඩින් හැන්දෑවට මුදුන් ලීය යටින් පොළොවේ ගොම හේදෙයි අලුත් පිටම කන්ද කපා හඳ පායා සඳරැස් යහනට වඩින්න සඳ එළියෙන් ඇගේ ගතේ පිපි ගෝමර මල් දකින්න කඳුළ ඉතින් සමාවෙයන්... මල් දෙවැටේ වතුසුදු මල් පිපේවී ඈ පිළිගන්නට කොපුල් තලා ඔමරි සිනා මතුවෙයි මල් පරදන්නට බිළිඳු ගෙනා කිරි සුවඳක් ගෙපැල දොරින් හමා එන්න ඉඩ දීයං වළාකුලේ මගෙ සිහිනය මල් පිපෙන්න කඳුළ ඉතින් සමාවෙයන්...