Awasanawata Rosa Malath Parawei

අවාසනාවට රෝස මලත් පරවෙයි කඩා වැටෙන්නට උණු කඳුළක් වැලපෙයි දරා ගන්න බැරි තරමට ආදරෙයි ඔයා රත්තරන් වරදක් කළා නොවේ ලියා හසුන්පත් තැන තැන හංගාපු ගලා බොඳව යයි ඒ ඇස් දෙකෙන් තෙමූ වලාකුලට රෑ සඳ නෑවිත් ඉඳපු එකම දවස අද විතරද මගෙ දෙවිඳු පතා නොසිටියත් සැප සම්පත් ඉසුරූ මහා යදම් බැඳ සිතුවිලි සිර කරපු මගේ නැගණියක් ලෙසින් සිතා මතූ අවසර දෙන්නම් අපි හිත හඳාගමු