Maha Wassaka Pera Nimithi

මහ වැස්සක පෙර නිම්ති පෙනෙනවා කවුළුව අතරින් හිරිකඩ එනවා මල්පැණි වඩියක උණුසුම ලබනට යන්නට ඕනෑ කඩමණ්‌ඩිය වෙත කබාය ඉරිලා ඊට කමක්‌ නෑ කවුරු බලන්නද කවුරු දකින්නද (මා දැන් මහළු වියේ)..// පාරට බැස්‌සම නොවැ සීතල වැඩි තනිකම ඊට වැඩියි හිරිපොද වැස්‌සේ එකම කුඩය යට තෙරපි තෙරපි අර යුවළක්‌ යන හැඩ මමත් ඔහොම ගිය හැටි මතකයි මට හොඳ හැටි මතකයි මීවිතකින් ගත උණුසුම් වූවද සිත උණුසුම් වේදෝ (එපා එපා මීවිත මගෙ දෙතොලට)..// ආපසු මගෙ කුටියට යනවා මා ආපසු යනවා කබාය ඉරිලා..