Maha Wassaka

මහ වැස්සක පෙර නිමිති පෙනෙනවා කවුළුව අතරින් හිරිකඩ එනවා මල්පැණි වඩියක උණුසුම ලබනට යන්නට ඕනෑ කඩමණ්ඩිය වෙත කබාය ඉරිලා ඊට කමක් නැහැ කවුරු බලන්නද කවුරු දකින්නද මා දැන් මහළු වියේ පාරට බැස්සම නොවැ සීතල වැඩි තනිකම ඊට වැඩි ... හිරිපොද වැස්සේ එකම කුඩය යට තෙරපී තෙරපී අර යුවලක් යන හැඩ මමත් ඔහොම ගිය හැටි මතකයි මට හොඳ හැටි මතකයි මීවිතකින් ගත උණුසුම් වූවට සිත උණුසුම් වේදෝ... එපා එපා මීවිත මගෙ දෙතොලට එපා එපා මීවිත මගෙ දෙතොලට ආපසු මගෙ කුටියට යනවා මා ආපසු යනවා ... කබාය ඉරිලා...