Me Mawathe

හිරු අවරට යන යාමේ මේ දිහා මං මාවත් පුරා සයිකල් සීනු හැඬවුණා නෑ සෝ තැවුල් අප සිත්වල සිනහා ඉතිරුණා මුදු වෙරළේ පා නගා සෙල්ලම් කරමින් කල් ගෙවා සියොතුන් විසිරී ආකාසේ දුර ඈත ක්ෂිතිජයට පියැඹුවා එක රෑනේ යළි පියඹන්නේ කවදාදෝ මා සිත විමසුවා ඒ මාවතේ අප බාලේ මතකේ ලියැවුණා මිතුරන් ලෙසින් එක් වී සොයුරන් සේ අපි වෙන් වුණා සිනාවන් ගෙනා ඒ මතකේ සැමදා රැව් දෙනා අතීතෙන් හමා එන සුළගේ පාවී යාවී මා අත් වැල් පැටලී මා ඈ හා ආලේ මට හමුවුණා ගතවූ මොහොතක් පාසා මා ජීවේ සුව වින්දා දෑසේ කඳුලැල් නෑ නේ මා මතකේ මිහිරියි එදා හමනා සුළඟේ ඈ සුවඳත් ඒ හමා ඒ මතකේ මා හද රන්දා ඈ සුරලොව ඉම වෙත පියැඹුවා ඈ නිදනා නුග ගස් හෙවනේ කැමෙලියා මල් සුවඳ නැහැවුණා ඒ මාවතේ අප බාලේ මතකේ ලියැවුණා මිතුරන් ලෙසින් එක් වී සොයුරන් සේ අපි වෙන් වුණා සිනාවන් ගෙනා ඒ මතකේ සැමදා රැව් දෙනා අතීතෙන් හමා එන සුළගේ පාවී යාවී මා (අතීතෙන් හමා එන සුළගේ පාවී ආවේ මා)