Labunothin Waram

ඈත දුර කාලෙන් එහා දෑස බොඳ කරනා කතා තාම ඉඳහිට කියවමි මෙමා හීන වන් මතකේ පුරා පාරවයි හිත රෑ දිවා තාම මේ හිත අවතැන් වෙලා දෑසම රිදවා මා ආ දුරත් මැකිලා මේ හිත තවමත් හිඳී බලා ලැබුණෝතින් වරම් ආයෙත් හැරෙනු නම් ඔය පපු තුරුලේ නැවතෙන්න තිබුනා මොහොතක් හෝ තවත් අප හට දුන්නා නම් තුරුලට ගෙනම සමුදෙන්න තිබුනා රෑක තනියම නැවතිලා මතක ළඟ නුඹෙ රුව සොයා පාලුවෙම මම සක්මන් කළා ආයේ නුඹ නොයෙනා නියා තේරුනත් තිත නෑ තියා ආදරය තව ඇති ලිය ලියා හීන බිඳදමලා මා ආ නමුත් හැරදා තාම හිත බැඳිලා මිදී නොයා ලැබුණෝතින් වරම් ආයෙත් හැරෙනු නම් ඔය පපු තුරුලේ නැවතෙන්න තිබුනා මොහොතක් හෝ තවත් අප හට දුන්නා නම් තුරුලට ගෙනම සමුදෙන්න තිබුනා තුරුලට ගෙනම සමුදෙන්න තිබුනා