Soyanawa Numbawa Ma

හිත කියනා නුඹ ගැන මා ගලනා කඳුලක පවා සිරකරනා සිතුවිලි හා තනිවෙලා දින ගෙවෙනා කතරක මා හද පාරන් රෑ දිවා යළි නොඑනා නුඹ කොහෙදෝ සැඟවිලා මේ හිත ලඟ පේන මානයක හිදිමින් මතකෙට ඒද රාත්රියක සඳ මෙන් ගිලිහෙන වාර ගානේ නෙතු අතරින් සොයනවා නුඹව මා ඔය හද පෑව ආලයක දැවෙමින් කළුවර පාලු මීදුමක වෙලෙමින් හිමිවන නොවන තැනක හිත දුවමින් සොයනවා නුඹව මා ඒ සිනා කී කතා මතකයේ තාම සිහිවෙනා පෑරෙනා කාරණා මා හදේ ඇන්ද වේදනා නුඹ වාගෙ කවුරුවත් දැනිලා නෑ ඒ තරම් යළි මා හමුවන දා පවසන්නම් මේ හිත ලඟ පේන මානයක හිදිමින් මතකෙට ඒද රාත්රියක සඳ මෙන් ගිලිහෙන වාර ගානේ නෙතු අතරින් සොයනවා නුඹව මා ඔය හද පෑව ආලයක දැවෙමින් කළුවර පාලු මීදුමක වෙලෙමින් හිමිවන නොවන තැනක හිත දුවමින් සොයනවා නුඹව මා