Heethala Wassa

හීතල හැන්දෑවේ අපි යන මල් පාරේ විස කටු තිබුණාවේ අපි බිම වැටුනාවේ හීතල වැස්සට අපි බය නෑ අඳුරේ මං මුළා වෙන්නෑ ජීවිත ගමනේ ගිමනක් නෑ අනන්තයෙන් තරු කඩා හැලෙන්නෑ ආදර ගංගාවේ රෑකට හඳපානේ ඔරුවක නැගලා මේ පාවෙමු අපි රෑනේ හීතල වැස්සට... සිහිවන්නේ අපගේ බාලේ යලි එන්නෑ ආගිය කාලේ එළි වෙන්නේ අප මැව් හීනේ මේ යන්නේ රළු මාවතේ අපෙ ජීවිතේ හීතල වැස්සට...