Adamana Katha

නෑ මා නම් නෑ ඇගෙ තොල් සිප නෑ මේ ආලෙන් නෑ ගැලවුම් මට නෑ මේඝ කලුවක් අහසේ වී දනී නම් පෙර පාර සේ ඇගේ නොවී දුරස් වේ මං වැහිකෝඩ වෙලෙනා තුන් යාම සසලෝන හදෙහී සංවේග ඇය මාගෙ බව නිතර කීව අඩමාන කතා අද කොහෙද කොඳ වරුසා මැද හැඬුණා රෑ අඳුරේ මම තෙමුනා නෙතු තෙමුණා අලුයාමයේ මග හැරෙනා බව දැනුණා මේ භවයේ අත හැරෙනා වග හැඟුණා අවසානේ දවසක ආයෙම මතුදා නුපුරුදු සේ මුණගැසුණා පෙර දා වගේ අපි අපි ගාවම නොතියා ගිය හුරු ප්රේමය තිබුණා නොමැකී හිතේ නෑ මා නම් නෑ ඇගෙ තොල් සිප නෑ මේ ආලෙන් නෑ ගැලවුම් මට නෑ මේඝ කලුවක් අහසේ වී දනී නම් පෙර පාර සේ ඇගේ නොවී දුරස් වේ මං වැහිකෝඩ වෙලෙනා තුන් යාම සසලෝන හදෙහී සංවේග ඇය මාගෙ බව නිතර කීව අඩමාන කතා අද කොහෙද